2010-02-14 Walentynki 2010

Po Wrocławskim rynku spacerowało dzisiaj mnóstwo par trzymających się za rączkę ;-) Co druga Pani trzymała w rączku różę... Ahh.. jak miło popatrzeć na te uśmiechnięte buzie, buziaczki które się naokoło panoszyły... ;) (Dobrze, że nie zaatakowały mnie żadne lesbijki i geje!) Heh. I że niby Walentynki to skomercjalizowane i banalne święto? Taa... jasne ;-P A spróbujmy dać dziewczynie bukiet róż (albo nawet jedną różę) tak o, w zwykły dzień... Na 100% usłyszymy wyrażenie ~"A z jakiej to okazji?" ;-)....

Moreover na Rynku Głównym, we Wrocku tuż przy wejściu do BZW BK stanęło z samego rana Serce z Lodu (nie.. nie chodzi o to, że ktoś jakiejś kobiecie wyrwał serce.... To było takie DOSŁOWNIE serce zrobione z zamarźniętej wody... - Lodowe Serce ;) Niesamowicie piękna sprawa. Panowie (ale zaskoczenie, że nie Panie!) naprawdę wpadli na genialny pomysł, żeby coś takiego wykuć z całej bryły lodu. I jeszcze te róże w środku... Iście genialne! Szczególnie wieczorem, kiedy lód podświetlono dwoma, czerwonymi lampkami. Z widokiem na Wrocławski Ratusz w tle efekt Serca był niesamowity! Co zresztą doceniały zakochane pary...gdyż ciężko było znaleźć moment, żeby zrobić sercu zdjęcie tak, ażeby nikogo pozującego w kadrze nie uchwycić. Udało się jednak. I chociaż zdjęcia wysokiej jakości nie są... oddają, mam nadzieję ideę zarówno tego pięknego, lodowego dzieła jak i całego święta.

Zresztą, nie tylko na Rynku obchodzono Walentynki. W Galerii Dominikańskiej wszyscy zakochani mogli zrobić sobie zdjęcia w "gajowej ścieżce" na ławeczce pośród roślinności... a z fontanny/wulkanu czekolady Panie rozdawały ciasteczka polane ową, belgijską czekoladą. Pycha! (Przy okazji uwaliłem sobie czekoladą bluzę i kurtkę... cóż, byłem bez mamy ;-D )

Jak dla mnie Walentynki w zasadzie typowe... czyli takie jak niemal co roku. Bez tej drugiej połówki. Bez żadnej otrzymanej Walentynki... Chociaż jestem ciekawy, czy Ci Panowie, którzy tak ładnie obdarowywali dzisiaj Panie różami otrzymali jakieś sercowoczerwone kartki z życzeniami... czy po prostu najtańsze i najprostrze buziaki - przecież, czy któraś z Pań poświęciłaby tyle czasu, żeby przygotować ładną walentynkę? Bynajmniej!

Trzeba się jednak cieszyć z drobnostek, skoro nie ma się gwiazdki z nieba. Nawet krótka spotkanie i rozmowa z jedną osobą w ciągu całego dnia może być takim powodem do radości.

A to przecież sprawia tyle radości... żeby zobaczyć na twarzy "płci pięknej" ten błysk w oku i wyraz zaskoczenia podczas wręczania jej koperty ;-) hehe... No, cóż, nie zawsze może ten błysk w oku widać, jeśli nie doręcza się tej Walentynki osobiście :(

Nie dać komuś Walentynki? - Nie do pomyślenia niegdyś! I pomyśleć, że kiedyś kierowałem się dwiema zasadami: 1. nie twarzą w twarz i 2. nie podpisywać się ;P

Heh, przypomniało mi się liceum i szatnia klasy "D" i przyjście do szkoły przed 7 rano bo "Walentynka" zawsze pojawiała się w murach szkoły o 7:15 ;P